... Więcej ludzi utonęło w kieliszku niż w morzu...

... Oderwanie się od brzegu, ostatni fachowy rzut oka na ląd, bywa zawsze dobre lub dość dobre. Bo nawet jeśli pogoda jest zła, nie obchodzi to wiele statek, przed którym cała przestrzeń morza stoi otworem. Natomiast zaoczenie lądu może być dobre lub złe. Okrążamy Ziemię z myślą o jednym jej miejscu. Wśród wszystkich krętych tropów, które kurs żaglowca zostawia na białym papierze mapy, statek ma zawsze na celu jeden drobny punkt - czy to będzie mała wysepka na oceanie, czy pojedyńczy przylądek na długim wybrzeżu kontynentu, czy latarnia morska na urwistym brzegu, lub po prostu spiczasty kształt góry, niby mrowisko unoszące się na wodach. Lecz jeśli się ujrzy brzeg w kierunku oczekiwanym, wówczas zaoczenie lądu jest pomyślne. Mgły, zawieje, sztormy pędzące chmury i deszcz - oto nieprzyjaciele dobrych zaoczeń lądu...

... I tak trwamy we mgle, w środku wędrującego z nami morza, które będzie z nami wędrować zawsze, nawet wtedy, gdy rejs się skończy...

... Zasnąłem przy sterze. Nie wiem jak długo spałem, pewnie kilka minut. Obudziła mnie świadomość, że ktoś jest obok. Zdrętwiałem ze strachu widząc oparte na kokpicie czyjeś stopy. Oczy miałem przymrużone. Udawałem, że nadal śpię, a lewą ręką wymacałem korbę do kabestanów i walnąłem ... Ocucił mnie mój krzyk. To były moje nogi!...

... Dopóki słyszę morze - żyję. Lecz z każdym rokiem musze podchodzić bliżej...

... Wody nas niosą, wiatry prowadzą Wody wielkie, niepodzielne i rozbite. W oceanie, zatoce, muszli...

... Pływałem pod prąd, żeglowałem pod wiatr, przeto wierzę w rzeczy niemożliwe...

... któż pojmie? - prócz tych samych, którzy
Pląsali z falą rozigranej burzy;
Tę pełność życia, ten żar krwi, co pali
Serce żeglarza na bezdrożnej fali...

... I ludzie i statki żyją w niestałym żywiole, podlegają subtelnym i potężnym wpływom i pragną, aby raczej rozumieć ich zasługi niż się poznać na ich błędach...

... Nie ma praw dla wiatru, orła i serca dziewczyny...